Murals Inc. Machine Painting Show, Art Rotterdam, 5 - 9 FEB 2020

5 Feb- 9 Feb 2020
Murals Inc. Machine Painting Show, Art Rotterdam, 5 - 9 FEB 2020

MURALS Inc. MACHINE PAINTING SHOW, ART ROTTERDAM 2020

Rutger de Vries (NL/D) en Ash Keating (AU)  

 

Op het terrein van de Van Nelle fabriek, aan de overzijde van de ingang van de internationale kunst beurs Art Rotterdam, hebben twee (inter)nationale muurschilders om beurten op een tijdelijke wand een muurschildering gemaakt. De muurschilderingen ontstonden door de tussenkomst van mechanische middelen.

 

De Murals Inc. Machine Painting Show richt zich op een van de ontwikkelingen die gaande is op het gebied van muurschilderkunst namelijk machine painting. Kunstenaars gebruiken zelfgeconstrueerde werktuigen om de verf aan te brengen. Zij baseren deze technieken op inhoudelijke aannames en veel vallen en opstaan. Het aanbrengen van de verf neemt de vorm aan van een intrigerende performance, de resultaten zijn uiteindelijk van een spannend en uitgesproken karakter.

 

 

Rutger de Vries heeft op de tijdelijke muur een constructie van waterleidingen aangebracht. In plaats van water stroomde er verf doorheen.
Er zaten 2500 kleine gaatjes in de pijpen, volgens een doordacht schema werd de verf per serie pijpen uit deze gaatjes 'losgemaakt'. Door de verf ontstond een structuur die laag voor laag werd opgebouwd.
Rutger de Vries, 'Color Bars' tijdens Art Rotterdam
'Color Bars', fase 1
Rutger de Vries | Color Bars

Over het werk van Rutger de Vries


De omvangrijke verfinstallaties van Rutger de Vries ontstaan vanuit de ogenschijnlijk tegenstrijdige dynamiek tussen expressie en verbergen. Zijn ruimtelijke ingrepen markeren ruimtes die soms haast lijken te verdwijnen onder meerdere kleurrijke verflagen. Uiteenlopend in zowel geometrische vormentaal als meer organische en uitwaaierende verfoppervlakken lijken de compromisloze schilderingen in eerste instantie op de uitingen van een energieke, rusteloze schilder. Maar op de plaats delict van de installaties zijn zichtbare sporen achtergelaten: de achtergebleven gereedschappen kenmerken dat de maker zelf afwezig is.

Het werk van De Vries wordt beïnvloed door de tradities van zowel process painting als conceptuele kunst, waaruit experimentele handelingen en syste-matische logica voortkomen die zich voegen naar de voorhanden werkomstandigheden. Het uitbesteden van artistieke handelingen aan formule-achtige methodes roept associaties op met kunstenaars als Sol LeWitt, alhoewel zijn kanonieke statement ‘the idea becomes a machine that makes the art’ in de praktijk van De Vries zich vertaalt naar zelfontwikkelde gereedschappen en computergestuurde machines. Door deze apparatuur te laten bepalen welke compositie, vorm en intensiteit de schilderingen en tekeningen krijgen, bevraagd en onderzoekt De Vries de betekenis en reikwijdte van zijn eigen auteur-schap.

Hoewel de praktijk van De Vries vertrekt vanuit de schilderkunst staat deze op gespannen voet met de radicale en visuele traditie van graffiti subcultuur. In graffiti-termen heet het plaatsen van een (liefst zo zichtbaar mogelijke) tag in de publieke ruimte ook wel bomben. Zo’n markering is een uiting van zowel sterk auteurschap als anonimiteit, en bevindt zich in het grijze gebied tussen decoratie en vernieling. Om de kans op vervolging wegens vandalisme te ontduiken kozen oorspronkelijke graffiti beoefenaars ervoor hun identiteit te beschermen en naamloos te blijven. Anonimiteit en het gebruik van pseudo- niemen is inmiddels een farce gebleken: door de enorm gegroeide populariteit van street art en de legitimering van rebelse attitudes in mainstream cultuur zijn zij verbasterd tot een commerciële strategie.

In een streven zijn autonomie te claimen realiseert De Vries tegelijkertijd dat hij niet om de artist persona heen kan: de beeldende kunst is sterk afhan- kelijk van auteurschap. Door toe-eigening van technieken als aerosol spuitverf, verfbommen, bijtende etschemicaliën en typografie vervaagt De Vries de aanwezigheid van zijn handschrift en worden de visuele middelen van anti-establishment bewegingen weerspiegeld. Door deze echter te gebruiken in de context van de beeldende kunst verschijnt er in die gedaante een nieuwe antagonist: kunstinstituties profileren zich weliswaar als publieke ruimtes, maar zijn tegenwoordig feitelijk steeds vaker instellingen voor een geprivilegieerd publiek. De Vries bombt de traditionele plaatsen voor kunstbeschouwing met verfexplosies, op zoek naar een nieuw platform voor de schilderkunst en alternatieve tentoonstellingsformats.

Bezoekers Art Rotterdam 2020
Brandblussers gevuld met verf
Camera en Edit: Younes Laaguidi en Marieke van der Lippe

Ash Keating 

Camera en Edit: Younes Laaguidi en Marieke van der Lippe

Partners